UAE'de Stablecoin veya Ödeme Tokeni Şirketi Nasıl Kurulur

Bu faaliyet üzerinde iki kurum yetki iddia edebilir ve hangisinin uygulanacağı, işletmenin kendini nasıl tanımladığına değil, token'a ve faaliyetin yerine bağlıdır. CBUAE'nin Payment Token Services Regulation'ı Dirhem'e endeksli ödeme token'larını düzenler: dirhem'e sabitlenmiş bir token'ın ihracı, dönüşümü, saklanması ve transferi Merkez Bankası'nın yetkisindedir. VARA, DIFC dışında Dubai'nin free zone'larında ve mainland'inde sanal varlıkları düzenleyen tek kurumdur; Virtual Asset Issuance Rulebook'u, yabancı bir para birimine endeksli stablecoin'e kendi kategorisini (Fiat-Referenced Virtual Asset) verir ve diğer varlıklara endeksli varlıklar için ayrı bir kategori tanımlar. Dubai mainland'den veya DIFC dışındaki bir free zone'dan ihraç yapan ve dirhem dışında bir para birimine endeksli olan bir işletme, Merkez Bankası'nın değil VARA'nın yetki alanındadır.

Yalnızca halihazırda ihraç edilmiş bir token'ı dağıtan veya dönüştüren ve ihraççı olmayan bir işletme, bunun yerine bir kripto broker veya OTC masası yapısına uygun olabilir. CBUAE-veya-VARA ayrımını doğru belirlemek, başvuru yapılmadan önce doğrudan düzenleyici kurumla teyit edilerek, herhangi bir VARA ve sanal varlık kuruluşu çalışmasının başlangıç noktasıdır.

VARA kapsamında bir Fiat-Referenced Virtual Asset ihraççısı, faaliyete başlamadan önce Issuance Rulebook'un lisanslama gerekliliklerini karşılamalı, ardından kamuya açıklama gereklilikleri uyarınca bir whitepaper ve risk açıklama beyanı yayımlamalıdır: hak sahiplerine neyin bildirileceği bir pazarlama tercihi değil, bir lisans koşuludur. Bir FRVA ihraççısı ayrıca, AED 1.500.000 artı FRVA'nın dolaşımdaki arzının değerinin yüzde ikisine eşit bir ödenmiş sermaye (Paid-Up Capital) bulundurmalıdır. İhraç dahil her VARA faaliyetinin altında dört zorunlu rulebook yer alır: Company, Compliance and Risk Management, Technology and Information ve Market Conduct. Bunlar birlikte, yalnızca ihraç rulebook'u değil, yerleşik yönetim, uyum, MLRO ve teknoloji kontrolü gerekliliklerini barındırır.

CBUAE, Payment Token Services Regulation kapsamında Dirham'a endeksli bir token için kendi sermaye, yönetişim ve rezerv koşullarını belirler; burada herhangi bir sermaye veya rezerv rakamı teyit edilmemiştir, bu nedenle başka bir yerde belirtilen herhangi bir rakam, dayanak olarak kullanılmadan önce doğrudan Central Bank ile kontrol edilmelidir.

Bir düzenleyicinin incelediği beyaz kitap, iş planı ve politika paketi, düzenleyiciye yönelik belgelerdir, pazarlama malzemesi değildir. İş planları ve dokümantasyonu başından itibaren bu standarda uygun şekilde oluşturmak, başka bir token için yazılmış malzemeyi uyarlamaktan daha iyi bir incelemeden geçer.

Bir stablecoin'in rezervi, itfayı (redemption) güvenilir kılan varlıktır; bu nedenle bankalar ve düzenleyici de işe buradan başlar. VARA'nın Fiat-Referenced Virtual Asset kuralları, bir ihraççının her zaman dolaşımdaki FRVA'nın en az %100'ü değerinde rezerv varlığı tutmasını gerektirir; bu varlıklar yalnızca nakit, nakit benzerleri veya referans para biriminde ifade edilen, kısa vadeli ve yüksek likiditeye sahip araçlar olarak tutulmalı ve aylık olarak denetlenmelidir. Sahiplerin, talepleri bir iş günü içinde tamamlanacak ve hiçbir itfa ücreti alınmayacak şekilde, nominal değer üzerinden itfa etme konusunda yasal olarak uygulanabilir bir hakkı olmalıdır. Rezerv nakdi, işletme nakdi değildir ve ikisini birbirine karıştıran bir banka hesabı, gerçekleşmeyi bekleyen bir bulgudur (finding).

Bankalar bir token ihraçcısını varsayılan olarak gelişmiş özen gerektiren bir müşteri olarak ele alır, bu nedenle işe alım başlamadan önce belgelenmiş olan rezerv hesabı, işletme hesabı ve işletme sermayesi arasında temiz bir ayrım, herhangi bir sunum dosyasından daha fazlasını bankacılık hazırlığı için yapar. Rezerv finansmanı yatırımcılardan veya bir ana gruptan geldiğinde, bankanın ve düzenleyicinin token'ın mekaniği hakkında sorduğu kadar yakından fon kaynağı hakkında da soru sormasını bekleyin.

VARA'nın Company Rulebook'u, ihraç dahil her lisanslı faaliyet için zorunludur ve özsubstance testinin yer aldığı belgedir: yerleşik üst yönetim, bir uyum işlevi ve bir MLRO en iyi uygulama değil, lisans koşullarıdır. Lisanslı tüzel kişiliğin üzerinde bir IP holding şirketi, bir offshore ana şirket veya bir SPV bulunabilir; ancak lisansı elinde tutan tüzel kişiliğin yalnızca kayıtlı bir adrese değil, ülkede bulunan kişilere ihtiyacı vardır.

Rezerv yönetimi, teknoloji ve dağıtım birden fazla şirkete bölündüğünde, her kuruluşun sahipliği ve grubun genel yapısı aynı denetime girer, çünkü düzenleyici başvuruda adı geçen kuruluşu değil, grubun işlevi yerine getirme kapasitesini değerlendirir. Düzenlenmiş ve karmaşık sahiplik yapıları adını buradan kazanır: bir kuruluş faturasında ucuz görünmek için kurulmuş bir yapı, bir VARA veya CBUAE incelemecisinin ve sonrasında her bankanın en şüpheyle okuduğu yapıdır.

Buradaki maliyet tek bir manşet rakamdan değil, katmanlardan oluşur: bulundurulan sermaye, zorunlu istihdamlar ve düzenli denetim, kuruluş ücretinin üzerinde yer alır ve firmanın kendi ücreti sözleşme mektubunda belirtilir; bkz. Velarozone nasıl çalışır.