BAE'de DeFi Protokolü ve DAO Yapısı: VARA mı, ADGM mi?

Bir DeFi projesi tipik olarak birkaç role bölünür: geliştiriciler, bir vakıf, token sahipleri, hazine imza yetkilileri, bir ön yüz operatörü, oracle sağlayıcıları ve likidite yöneticileri. VARA, "DeFi" veya "DAO"ları kategori olarak düzenlemez; işlevleri (ihraç, borsa, borç verme, saklama, yönetim, komisyonculuk ve danışmanlık faaliyeti) düzenler ve Dubai bağlantılı bir faaliyet için bu işlevlerin her birini hangi tüzel kişinin yürüttüğünü sorar. BAE'de blokzincir işletmesi lisanslaması, daha basit yapılar için aynı kapsam mantığını ortaya koyar; bir DeFi protokolü ise rolleri yalnızca daha fazla tarafa yayar.

ADGM, tüzel kişilik katmanında farklı bir yaklaşım benimser. DLT Foundations rejimi, bir projenin, tüzüğü geleneksel bir konsey yerine merkeziyetsiz karar almayı (token sahiplerinin oylarını veya akıllı sözleşme ile yürütülen kuralları) tanıyan bir vakıf olarak tescil olmasına imkân tanır. Bu, DAO'ya varlık edinebilen ve sözleşme imzalayabilen bir tüzel kişilik kazandırır; ancak bu bir şirketler hukuku çerçevesidir, finansal bir lisans değildir. Ayrıca alım satım yapan, halka ihraç gerçekleştiren, varlık saklayan veya fon yöneten bir vakıf, söz konusu işlev için ilgili FSRA veya VARA yetkilendirmesine yine de ihtiyaç duyar.

Merkeziyetsizlik bir savunma değildir. İşletmeye protokol veya teknoloji platformu demek, müşteri yolculuğu kontrollü bir işlevi yerine getiriyorsa, onu kapsamın dışında tutmaz. Aynı şekilde, kapsam testine takılmak yetkilendirmenin otomatik olarak gerekli olduğu anlamına gelmez; bu, herhangi bir tüzel kişi seçilmeden önce olguların VARA'nın veya FSRA'nın güncel düzenleme kitaplarına göre test edilmesi gerektiği anlamına gelir.

VARA'nın Virtual Asset Issuance Rulebook'u, kapsamı içinde halka token ihraç eden herkes için davranış, bilgilendirme ve pazarlama standartlarını belirler; kurallar, ihraççının yapısı için kullandığı etikete değil, ihraç faaliyetine bağlanır. VARA'nın Market Conduct Rulebook'u, bir sanal varlıkla işlem yapan veya bir sanal varlık için piyasa işleten herkese piyasa suistimali ve davranış standartlarını uygular; bu durum, altta yatan kod açık kaynaklı olsa bile, kullanıcıların protokol likiditesine karşı işlem yapmasına imkân veren bir ön yüzü kapsama alır.

ADGM'nin DLT Foundations çerçevesi, kuruluşun kendisi için tescil yoludur: bir foundation anayasası, geleneksel bir konsey yerine token sahiplerini veya bir akıllı sözleşmeyi karar alma organı olarak belirleyebilir ki DAO'ların bunu en sık kullandığı özellik budur. Bu sektörde VARA lisanslama çalışması genellikle kuruluş sorusunu faaliyet lisanslama sorusundan ayırmakla başlar, çünkü ikisi farklı düzenleyicilerin elindedir.

Bankalar ve kurumsal karşı taraflar, üstte hangi tüzel kişilik yapısı bulunursa bulunsun, bir DeFi veya DAO bağlantılı işletmeyi varsayılan olarak gelişmiş özen yükümlülüğü kapsamında bir müşteri olarak değerlendirir. Bir bankanın incelediği şey bir kontrol ve yönetişim haritası, çoklu imza ve hazine politikası, varsa akıllı sözleşme denetimi ve acil durdurma prosedürü ile katkıda bulunanlara ve vakfa yapılan ödeme kayıtlarıdır; fonları kimin hareket ettirebileceğini gösteren de budur, pazarlama materyallerinin merkeziyetsizlik hakkında söyledikleri değil.

Hazine imza yetkilileri ve büyük katkı sağlayıcılar için servet kaynağı ve fon kaynağı kanıtı, kuruluş evrakları kadar önem taşır, çünkü bir banka fon akışını bir lisans numarasına değil, yönetişim hikâyesine karşı mutabık kılar. Buradaki kurumsal banka hesabı hazırlığı çalışması genellikle bir hesap başvurusu yapılmadan önce bu mutabakat etrafında kurulur, zira iki hikâye arasındaki bir uyumsuzluk, hesap açılışının tıkanmasının en yaygın nedenidir.

Bir DAO etiketi, tanımlanabilir kişilere olan ihtiyacı ortadan kaldırmaz. VARA, yönetişim lisanslı kuruluşun üzerinde nerede konumlanırsa konumlansın, herhangi bir lisanslı faaliyet için uygunluk ve yeterlilik (fit-and-proper) sahibi üst yönetim ile özel bir uyum (compliance) ve MLRO kapsamı bekler. Bir ADGM DLT Foundation, günlük kararlar token sahiplerine veya bir akıllı sözleşmeye devredilse bile, tescilde adlandırılmış bir tescilli ofise ve kurucu ya da konsey üyelerine hâlâ ihtiyaç duyar.

Sahiplik yapılandırması, bu özsel içerik gerekliliğinin yerine değil, onun üzerine eklenir. Bir foundation, bir işletme şirketi ve ayrı bir geliştirici kuruluşu yan yana bulunabilir, ancak birden fazla role ve yargı bölgesine yayılan sahiplik yine de bir düzenleyicinin veya bir bankanın tespit edebileceği bireylere kadar çözümlenir. Esas olarak yükseltmeleri veya ücretleri kimin kontrol ettiğini gizlemek amacıyla kurulmuş bir yapı, bir yetkilendirme ekibine ve ardından her bankaya tam olarak bu şekilde görünür.

Modelin gerçekte yerine getirdiği fonksiyonlar etrafında kurulmuş bir iş planı, bu durumun bir başvuru sorununa dönüşmesinden önce bunların çoğunu yakalar, çünkü yukarıdaki rollerin bir düzenleyici veya bir banka bunları sormadan önce kâğıda dökülmesini zorunlu kılar.

Kapsam konusundaki tutum ve tüzel kişilik yapısı belirlendikten sonra geri kalan süreç olağan düzeni izler: bir vakfın veya lisanslı bir tüzel kişinin ihtiyaç duyduğu vizeleri ve tescilli adresi trade licence ve establishment card sağlar; kurumlar vergisi kaydı ve beyan yükümlülükleri ise yönetişimin nasıl tanımlandığından bağımsız olarak BAE'deki tüzel kişiye uygulanır. Bunların hiçbiri yetkilendirme kararının yerini tutmaz; yetkilendirme kararının altında yer alır. Buradaki maliyet katmanlar halinde oluşur (lisanslı bir faaliyet için tutulan sermaye ve zorunlu uyum görevlisi istihdamı, olağan kuruluş maliyetinin üzerinde yer alır) ve firmanın kendi bedeli sözleşme mektubunda kalem kalem gösterilir; Velarozone nasıl çalışır bu sıralamayı ortaya koyar.