UAE'de bir Trust, Şirket Hizmeti veya Kayıtlı Temsilci İşletmesi Nasıl Kurulur?

Bir güven ve şirket hizmet sağlayıcısı, diğer şirketlerin hukuki varlığına erişim satar: bu şirketlerin sicillerine, başvurularına, banka yetkilerine ve bazen yöneticilerine. Faaliyetin sıradan danışmanlıktan ayrı bir kategori olmasının nedeni budur.

BAE AML hukuku uyarınca bir firma, müşteriler için şu faaliyetlerden birinde bir işlem gerçekleştirdiğinde veya yürüttüğünde güven ve şirket hizmet sağlayıcısı sayılır: tüzel kişilerin oluşturulmasında vekil olarak hareket etmek, bir başkasının müdür, sekreter veya ortak olarak hareket etmesi için hareket etmek ya da bunu sağlamak, tescilli merkez veya yazışma adresi sağlamak, trustee olarak hareket etmek veya nominee hissedar olarak hareket etmek. Bunlar belirlenmiş finansal olmayan işletmeler ve meslekler (DNFBP) olarak tanımlanır. Onshore olarak bu yükümlülüğü Ekonomi Bakanlığı denetler. DIFC içinde DFSA, düzenlediği kuruluşlardan aynı yükümlülüğü bekler; ADGM içinde ise FSRA bekler. Bir yargı bölgesi seçmek, aynı zamanda firmanın hangi kuruma hesap vereceğini seçmek anlamına da gelir.

Denetleyici otorite her yol için lisans kategorisini, sermayeyi ve ücretleri belirler ve bunlar değişir; bu nedenle tüzel kişiliği seçmeden önce bunları o otoritenin kendi metninden okuyun.

Aynı ticari etiketin altında dört hizmet modeli yer alır ve her biri farklı bir risk maruziyeti taşır.

Birincisi, sözleşme sona erdiğinde biter. İkinci ve üçüncüsü, sicile karşı süregelen bir yükümlülük taşır; çünkü otorite, firmanın bilgilerinin güncel kalmasına güvenir. Dördüncüsü en çok risk taşıyanıdır: bir nominee veya trustee, yalnızca evrak işlerini yönetmiş sayılmakla kalmaz, hukuken elinde tuttuklarını kontrol ediyormuş gibi de değerlendirilebilir.

Bir firma bir sıfattan diğerine doğru büyüyebilir, ancak kuruluş belgeleri yalnızca firmanın fiilen yürüttüğü faaliyeti tanımlamalıdır. Tescilli temsilci hizmeti sunmak, bir firmayı trustee yapmaz. İlgili, daha dar kapsamlı bir rol, kurumsal yapıları değil menkul kıymet sicillerini yöneten transfer agent, registrar veya paying-agent işletmesi kurulumuna ilişkin rehberde ele alınmıştır.

DNFBP olmak, ticari lisansa eklenmiş bir formalite değildir; bir işletme yükümlülüğüdür. Bir güven ve şirket hizmet sağlayıcısından, kurduğu veya yönettiği her müşteri için müşteri durum tespiti yürütmesi, nihai faydalanıcıları doğrulaması, elinde tuttuğu her yapıyı kimin kontrol ettiğine dair kayıt tutması, bir AML/CFT Uyum Görevlisi ataması ve şüpheli faaliyeti hesap verdiği denetleyiciye bildirmesi beklenir.

Bu yükümlülük ticari lisanstan ayrıdır. Bir şirket geçerli bir lisansa sahip olup, uyum işlevi, nihai faydalanıcı kayıtları ve bir müşteriyi reddetme veya müşteriyle ilişkiyi sonlandırma süreci yoksa yine de AML yükümlülüğünü yerine getirememiş olabilir. İlk müşteriden önce bu işlevi kurmak, lisanslı bir tüzel kişilik ile fiilen faaliyet gösteren bir tüzel kişilik arasındaki pratik farktır.

Müşteri fonlarını, sicilleri veya kimlik bilgilerini elinde tutan bir firma, müşteri çekmeden önce durum tespitinin hedefidir. Hesabı inceleyen bir banka, müşteri parasının nerede durduğunu, bir ödemeyi kimin talimatla verebileceğini ve işletme fonlarının bir müşteri için tutulan herhangi bir şeyle hiç karışıp karışmadığını sorar.

Şu konularda sorular bekleyin:

Bu kanıtı üretmek, her yapının arkasındaki servet ve fon kaynağı en başından itibaren belgelendiğinde daha kolaydır; hesap tasarımı da lisans verildikten sonra değil, kurumsal banka hesabı hazırlığı çalışmasıyla planlanır.

Bir güven ve şirket hizmet sağlayıcısının, organizasyon şemasındaki bir unvandan ibaret olmayan, durum tespitini yürütebilen, nihai faydalanıcı kayıtlarını tutabilen ve bir müşteriyi ne zaman reddedeceğine veya müşteriyle ilişkiyi ne zaman sonlandıracağına karar verebilen adlandırılmış bir uyum işlevine ihtiyacı vardır. Firma nominee müdür veya trustee rollerini üstlenirse, nominee olarak imza atmanın kendilerini neye maruz bıraktığını anlayan kişilere ve izledikleri her talimat için bir sürece ihtiyaç duyar.

Firmanın kendi hissedarları arasında fonlar, aile holding şirketleri veya birden fazla sahiplik katmanı bulunuyorsa, bu zincirin kendisi bir düzenleyicinin veya bankanın görmek isteyeceği dosyanın bir parçasıdır. Düzenlenmiş ve karmaşık sahiplik yapısı kurulumu yolu bu durum için tasarlanmıştır; iş planı ve dokümantasyon çalışması ise firmanın hangi sıfatları, hangi müşteriler için yürüttüğünü ve neyin kurum içinde kaldığını belirtmelidir.

Sık görülen bir hata, müşteri yapılarını elde tutmayı güvenli kılan AML ve yönetişim çalışmasından önce görünür varlığı (bir ofisi, bir platformu, bir kuruluş ortaklığını) satın almaktır. İkincisi, çıkışın yeterince belgelenmemesidir: bir müşteri ilişkisini sona erdirmek için kayıtların iade edilmesi, nominee rollerinden istifa edilmesi ve müşteri adına tutulan hesapların kapatılması konusunda yazılı bir süreç gerekir.