UAE'de klasik veya lüks araç ticareti ve müzayede şirketi nasıl kurulur?

Klasik veya lüks araç ticareti yapan bir şirketin, Dubai Ekonomi ve Turizm Dairesi'nden (DET) veya ilgili serbest bölge otoritesinden ticari bir ticaret lisansına ve ayrıca araçların kendisine bağlı RTA iznine ihtiyacı vardır. Lisans şirketin ticaret yapmasına yetki verir; belirli bir aracın satılmasına, tescil edilmesine veya ihraç edilmesine yetki vermez; her aracın kendi RTA ve Dubai Gümrüğü durumu vardır ve bunlar ayrı ayrı çözülür. Yolu belirleyen soru lisansın gerekip gerekmediği değil, şirketin her araç karşısında hangi rolü üstlendiğidir: sahip-satıcı, konsinye alıcı, müzayedeci veya mülkiyeti elinde tutmadan bir anlaşmayı ayarlayan komisyoncu. Bu rol, ruhsatta kimin adının yazılacağını, sorumluluk riskini kimin taşıyacağını ve bir durum veya menşe iddiası yanlış çıkarsa alıcıya kimin hesap vereceğini belirler.

RTA'nın yayımlanmış hizmetleri arasında yeni bir aracın tescili, araç plakalarının yönetimi, ticari lisans plakası başvurusu ve yeni bir ticari lisans için NOC başvurusu yer alır; bunlar çalışan bir satıcı veya müzayede operasyonunun yapı taşlarıdır. Satılan her araç için alıcı adına tescil veya mülkiyet devri işlemi gerekir ve ticari plaka düzenlemeleri, bir aracın son müşteriye tescil edilmesinden ayrıdır. BAE'ye giren veya BAE'den çıkan araçlar için (klasik bir ithalat, müzayededen sonra yeniden ihracat) Dubai Customs, geçici giriş dahil uygulanacak rejimi belirler ve yeniden ihracat koşullarını tespit eder. Bir satış tarihine veya katalog girişine taahhütte bulunmadan önce her iki koşul setini de doğrulayın.

FTA'nın Profit Margin Scheme'i, bu iş için sektöre özgü en açık kuraldır. İsteğe bağlıdır ve KDV'ye kayıtlı bir yeniden satıcının, ikinci el mallar, antikalar (50 yıldan eski) ve koleksiyon parçaları için, tam satış fiyatı yerine kâr marjı (satış fiyatı eksi alış fiyatı, KDV dahil) üzerinden KDV hesaplamasına olanak tanır. FTA, kullanılmış otomobilleri doğrudan ikinci el mal örneği olarak adlandırır. Şema yalnızca aracın mülkiyet zincirinde daha önce KDV'ye tabi tutulduğu durumlarda uygulanır; KDV'nin başlamasından önce edinilen veya daha önce hiç vergilendirilmemiş bir araç bu şemadan yararlanamaz ve bunun yerine tam fiyat üzerinden vergilendirilir. Bir yeniden satıcı, şema kapsamında satılan her araç için bir stok defteri tutmalı, daha önce KDV uygulandığına dair kanıtı saklamalı ve KDV tutarını göstermek yerine KDV'nin marja atıfla uygulandığını belirten bir vergi faturası düzenlemelidir. Zararla satılan bir araç için KDV doğmaz ve bir araçtaki zarar, başka bir araçtaki kârı dengelemez. Şemayı bu kanıt olmadan uygulamak, bir bankanın veya denetçinin doğrudan test edeceği bir boşluktur; buradaki banka hesabı hazırlığı çalışmasının varlık türüyle değil, KDV uygulamasıyla başlamasının nedenlerinden biri budur.

Araç ticareti, Ministry of Economy and Tourism'in AML denetimi için adlandırdığı Designated Non-Financial Business and Profession kategorilerinden biri değildir; bu liste kıymetli maden ve taş satıcılarını, emlak acentelerini ve komisyoncularını, güven ve şirket hizmet sağlayıcılarını ve muhasebecileri ile denetçileri kapsar. Bu durum, inceleme yapılmayacağı anlamına gelmez: bankalar yüksek değerli, nakit ağırlıklı ve sınır ötesi araç işlemlerine gelişmiş özen gösterme yükümlülüğü uygular ve nakit olarak veya yurt dışındaki bir hesaptan ödeme yapan bir alıcıdan veya konsinye vericiden fon kaynağını kanıtlaması istenir. Depozitolar ve konsinye gelirleri, bankanın izleyebileceği bir ödeme süreci gerektirir; iade edilebilir bir depozitoyu gelir olarak değerlendirmek veya konsinye veren ile ticaret fonlarını karıştırmak, hesap açılışını yavaşlatır.

Mülkiyet, ipotek ve kilometre geçmişi şirkete değil araca aittir, dolayısıyla işletme modelinin bunları kimin ve ne zaman kontrol ettiğini göstermesi gerekir. Sahip olduğu stoğu alıp satan bir bayi, bir konsinye showroom'dan farklı bir sorumluluk taşır ve her ikisi de mülkiyeti hiçbir zaman üstüne almayan bir açık artırmacı veya aracıdan farklıdır. Her rol için, kurulum dosyalaması için çizilmiş bir şemaya değil sözleşmeleri gerçekte kimin imzaladığına uyan, durum beyanından, geçmiş kontrollerinden ve depozito yönetiminden sorumlu belirli bir kişi gerekir. Mülkiyetin bir grup yapısında veya yurt dışındaki bir ana şirkette bulunduğu durumlarda, bu ownership structure (sahiplik yapısı) araca özgü rollerin yanı sıra belgelenmelidir, çünkü bankalar ve RTA ikisi de önce kuruluşu kimin kontrol ettiğini sorar.

Bu sektördeki yinelenen sorunlar: bir aracın mülkiyeti veya konsinye yetkisi belgelenmeden önce ilan edilmesi; iade edilebilir bir müzayede depozitosunun gelir olarak değerlendirilmesi; bir koleksiyon aracının, gümrük durumu kontrol edilmeden ithal edilmesi ve ardından tescil edilemediğinin veya yeniden ihraç edilmesi gerektiğinin görülmesi; aracın daha önce vergilendirildiğine dair kanıt olmadan profit margin scheme'in uygulanması; ve alıcının ne satın aldığına ilişkin algısını değiştiren restorasyon veya durum geçmişinin açıklanmaması. Bunların her biri bir lisanslama değil, belgelendirme veya sıralama hatasıdır; dolayısıyla çözüm, bir araç listelenmeden önce, sonra değil, tescilin, gümrüğün, vergi uygulamasının ve bilgilendirmenin doğrulandığı bir kontrol listesidir.