Küçük İşletme İndirimi Artık 2026'ya Değil 2029'a Kadar Devam Ediyor

2023 tarihli ve 73 sayılı Bakanlık Kararı, 3 milyon AED'lik gelir eşiğini belirledi ve bunu 31 Aralık 2026 tarihinde veya öncesinde sona eren vergi dönemleriyle sınırladı. 29 Temmuz 2026'da yayımlanan 2026 tarihli ve 131 sayılı Bakanlık Kararı, (2) numaralı maddenin (2) numaralı fıkrasını yeni bir ifadeyle değiştirdi: eşik, 1 Haziran 2023 tarihinde veya sonrasında başlayan vergi dönemleri için geçerlidir ve 31 Aralık 2029 tarihinde veya öncesinde sona eren sonraki vergi dönemleri için de geçerliliğini sürdürür. Karar, yayımlanmasının ertesi günü yürürlüğe girdi.

Federal Tax Authority'nin Küçük İşletme Muafiyeti (Small Business Relief) rehberi değişiklikten öncesine aittir; bu nedenle hâlâ 2026 bitiş tarihini göstermektedir. Tarihi rehber değil, kararın metni belirler. 29 Temmuz 2026'dan önce yayımlanan ve bir bitiş tarihi veren her şey bu noktada güncelliğini yitirmiştir; buna bu sayfanın önceki sürümleri de dahildir.

Muafiyetle ilgili başka hiçbir şey değişmedi. 131 sayılı Karar yalnızca tek bir hükmü, yani 73 sayılı Karar'ın (2) numaralı maddesinin (2) numaralı fıkrasını değiştirir. Gelir eşiği, geriye dönük test, istisnalar ve tercih mekanizması aynen durmaktadır.

Gelir testi yalnızca cari döneme değil, geçmişe de bakar. 3 milyon AED eşiği herhangi bir vergi döneminde aşıldığında muafiyet artık kullanılamaz; geliri tesadüfen eşiğin altına geri düşen sonraki bir dönemde de.

Bir Nitelikli Serbest Bölge Kişisi Küçük İşletme Yardımı talep edemez. Bu bir ceza değildir; iki rejim alternatiflerdir ve bir QFZP zaten nitelikli gelirinde %0 oranına sahiptir.

Karışıklığın çıktığı yer, QFZP olmayan free zone şirketleridir: bir free zone lisansı tek başına bir şirketi Qualifying Free Zone Person yapmaz. QFZP koşullarını karşılamayan, bir bölge içinde lisanslı bir işletme, yalnızca adresi nedeniyle Küçük İşletme Muafiyeti dışında kalmaz. Hangi rejimin uygulanacağı, şirketin faaliyetlerine ve koşulları nasıl karşıladığına bağlıdır; nerede tescilli olduğuna değil.

Muafiyet hem vergi yükünü hem de uyum yükünü azaltır, çünkü uygun işletmeler basitleştirilmiş beyanname verir. Muafiyet sona erdiğinde, onun içinde faaliyet gösteren bir işletme olağan kurumlar vergisi uyumuna geçer: tam beyanname, doğru hesaplanmış vergilendirilebilir gelir ve bunu destekleyen kayıtlar.

Ek üç yıl, bu geçişin zamanlamasını değiştirir, doğasını değil. Olayın sorunsuz geçmesi için gereken çalışma, yıl içinde yapılan muhasebedir, sonradan yeniden yapılandırılmış değil; desteğin hassasiyeti gereksiz hale getirdiği için minimal kayıt tutmuş bir işletme, ilk post-destek beyannamesinin pahalı olduğu bir işletmedir. Bu artık takvim yılı işletmeleri için 2027 yerine 2030 sorunu haline gelmiştir ve bu, zamanı kullanma yönünde bir argüman sunar, unutma yönünde değil.