Bir VC veya Özel Sermaye Fon Yönetimcisi Kurmak

Faaliyet tanımında yatırımlardan söz eden bir varlık, bir fon yönetme izni, işlemler hakkında danışmanlık yapma veya yatırımcı parası tutma konusunda hiçbir şeyi kanıtlamaz. Hem DFSA hem de FSRA, bir işletmenin kendine ne dediğini değil, ne yaptığını değerlendirir: "girişim platformu" ve "aile ortak yatırım aracı" birer tanımdır ve bir düzenleyici bunun yerine sermaye akışlarını ve takdir yetkisini okur.

Bir yargı bölgesi veya tüzel kişilik seçilmeden önce şunları test edin:

Bir eşleşme, yetkilendirmeyi otomatik hale getirmez. Kendi hesabına işlem yapan platformlar ve tek aileye ait platformlar, doğru olgular altında kapsamın dışında kalabilir; ancak bir yargı bölgesi veya carry düzenlemesi seçilmeden önce sınıflandırmanın olgulara dayalı bir yanıtla netleştirilmesi gerekir. Her ciddi karşı taraf, bu yanıta nasıl ulaşıldığını soracaktır.

Bunların hiçbirine izin vermeden önce DFSA veya FSRA, bir yatırımcı sunumunu değil, planlanan yapıyı, arkasındaki sermayeyi ve kontrol işlevlerini kimin üstleneceğini inceler. İkisi de bir VC veya PE kategorisi için sabit bir sermaye tutarı, lisanslı işlev unvanı ya da işlem süresi yayımlamaz; bunlar düzenleyicinin önündeki başvuruya göre belirlenir ve bu nedenle yapı netleşmeden verilen bir maliyet tahmini sadece bir tahmindir.

Bir VC veya PE platformu neredeyse hiçbir zaman tek bir şirket değildir. Genellikle düzenlemeye tabi yöneticiyi veya danışmanı, bir veya daha fazla fon aracını, bir genel ortak (GP) veya kontrol kuruluşunu, ekibin kâr payı için bir carry aracını ve bireysel işlemler etrafındaki portföy SPV'lerini birbirinden ayırır. Fon yönetimini, aracılık faaliyetini ve carry ekonomisini tek bir kuruluşta üst üste yığmak işi basitleştirmez; bunun yerine kuruluş içindeki en yoğun fonksiyona bağlı ihtiyati ağırlığı artırır, çünkü değerlendirme grubun kağıt üzerinde nasıl çizildiğine değil, kuruluşun fiilen ne yaptığına bakar.

DIFC ve ADGM güzergahlarını karşılaştırmadan önce şu değişkenleri netleştirin:

Fon yöneticileri, bankalar ve LP'ler kendi inceleme süreçlerini ayrı ayrı yürütür ve hepsi önce düzenleyici dosyayı okur. İki nokta sürekli gündeme gelir: bir işlemin, önceki bir işverende bir kişi tarafından gerçekleştirilmişken platformun kendi sabit geçmiş performansı (track record) olarak öne sürülüp sürülmediği ve sermaye çağrılarının, kullanımların ve dağıtımların LP'ler, fon hesabı ve portföy şirketleri arasında fiilen nasıl hareket ettiği. Taahhütten fiili yatırıma kadar temiz ve izlenebilir bir hat gösteremeyen bir tez, performans sorunundan önce bir inceleme sorunudur. Velarozone'un kurumsal banka hesabı hazırlığı çalışması bu akışı başvuru, fon belgeleri ve bankanın sorgu formu genelinde tutarlı biçimde sunar; bu çalışma bir hesabı, bir LP taahhüdünü veya bir yetkilendirmeyi garanti etmez.

Düzenlemeye tabi bir yönetici, kontrol işlevlerini üstlenecek mukim ve tek tek değerlendirilen kişilere ihtiyaç duyar; bunların arkasında yalnızca tescilli bir adres değil, gerçek bir ofis altyapısı da olmalıdır. Bir general partner'ın veya kurucuların kendi sermayesi ilk kapanışın dayanağı olduğunda, düzenleyiciden, administratörden ve bankadan servetin kaynağı ve fonların kaynağı konusunda sorular bekleyin; Velarozone'un servetin ve fonların kaynağı çalışması bu soruları ikinci kez sorulmadan yanıtlar. Yöneticinin çevresindeki holding şirketleri, carry araçları ve SPV'ler meşrudur, ancak her birinin gerçek bir rolü olmalıdır; çünkü yalnızca organizasyon şemasında düzenli görünen bir katman, due diligence'ın ilk kaldırdığı şeydir. Bu nedenle düzenlemeye tabi ve karmaşık sahiplik yapısının kurulumu, kuruluşa eklenmiş bir yan not değil, başlı başına bir iştir.

İş planı, LP'lere gönderilen sunumdan çok daha fazla ağırlık taşır; Velarozone'un iş planları ve dokümantasyon çalışmasının bunu bağımsız bir taslak hazırlama işi olarak ele almasının nedeni de budur.

Yetkilendirme, tek seferlik bir başvuru değil, düzenleyiciyle sürekli bir ilişkinin başlangıcıdır. DIFC veya ADGM'de lisanslı bir yönetici, rolleri kendi vizeleriyle gelen, ülkede ikamet eden yetkilileri bünyesinde tutar, faaliyetine uygun ofis mekânları bulundurur ve BAE vergi yükümlülüklerinin yanı sıra düzenli bir döngüde düzenleyici bildirimler ve denetlenmiş hesaplar sunar. Kategori bir kez belirlendikten sonra bunların hiçbiri isteğe bağlı değildir ve bunlar, tek seferlik bir kurulum ücreti değil, lisansı elde tutmanın sürekli bir maliyeti olarak bütçelenmelidir. Bu iş için firmanın kendi ücreti, yapı netleştikten sonra sözleşme mektubunda ayrıntılı olarak belirtilir; bu fiyatlandırmanın nasıl oluşturulduğunu görmek için Velarozone nasıl çalışır sayfasına bakın.