UAE'de Token İhraçları ve Lanzman Platformları: Bir Yapı Rehberi

VARA, DIFC dışında Dubai'nin free zones ve mainland bölgelerinde sanal varlıkları düzenleyen tek yetkili kurumdur. DIFC içinde ise DFSA'nın kripto token rejimi 12 Ocak 2026'da değişmiştir: DFSA artık DIFC'te kullanılmak üzere önceden onayladığı token'ların bir listesini yayımlamamaktadır. Bunun yerine yetkili bir kuruluş, her düzenlenmiş faaliyet için belirli bir kripto token'ın uygun olup olmadığını kendisi değerlendirmeli ve belgelemelidir; DFSA'nın doğrudan değerlendirmeye ve onaylamaya devam ettiği stablecoin gibi fiat referanslı token'lar bunun dışındadır. DIFC'te kripto token işine yeni başlayan bir kuruluşun, söz konusu faaliyeti yürütmeden önce yine de DFSA yetkilendirmesine ihtiyacı vardır.

Hiçbir düzenleyici kurum etiketlere göre çalışmaz. "Teknoloji platformu" olarak tanımlanan bir kuruluş, müşteri akışı kontrole tabi bir fonksiyonu yerine getiriyorsa (saklama, alım satım işlemi, aracılık, ihraç veya yatırım benzeri bir ürünün pazarlanması) yine de yetki alanının içindedir. Velarozone'un VARA ve sanal varlık kuruluşu çalışması, herhangi bir kuruluş veya yargı bölgesi seçilmeden önce modeli bu yetki alanına göre sınıflandırmakla başlar.

VARA'nın 19 Haziran 2025 itibarıyla yürürlükte olan Virtual Asset Issuance Rulebook'u, ihracı Kısım I'deki lisans gerekliliklerinde belirtilen Kategori 1 ve Kategori 2 olmak üzere iki lisans kategorisine ayırır; her birine farklı ifşa ve gözetim yükümlülükleri bağlıdır. Ayrıca tamamen yasakladığı sanal varlıkları ve tam lisanslama sürecinden muaf tuttuğu ihraçları da belirtir; belirli bir token'ın hangi gruba girdiği varsayım değil, olgu meselesidir.

Kısım III, bir whitepaper ve kamuya açık ifşalar gerektirir; ayrıntılı içerik ve zamanlama rulebook'un kendi metninde belirlenmiştir, bu nedenle başka bir yargı bölgesinden alınmış bir şablonu yeniden kullanmak yerine güncel sürümü teyit edin. Fiat para birimine veya diğer varlıklara referans veren token'lar (VARA'nın Fiat-Referenced veya Asset-Referenced Virtual Assets olarak ele aldığı varlıklar) genel ihraç kurallarının üstüne ek eklere tabidir; bir pega gevşek biçimde bağlanmış bir "utility token"ın kendi hukuki incelemesine ihtiyaç duymasının nedenlerinden biri de budur. Velarozone'un iş planları ve dokümantasyon çalışması, bu taslak hazırlığını yalnızca bir topluluğun değil, bir denetleyici kurumun da kabul edeceği bir hale getirir.

Token oluştuktan sonraki davranışı ayrı bir rulebook yönetir. Yine 19 Haziran 2025 itibarıyla yürürlükte olan VARA Market Conduct Rulebook'u, Dubai'nin free zones ve mainland bölgelerindeki her VARA düzenlemesine tabi kuruluşa uygulanır. Kısım I, pazarlama, reklam ve tanıtım kurallarını belirler: lansman kampanyası düzenlenmiş bir faaliyettir, büyüme ekibinin yan projesi değildir. Kısım V, lisans bilgilerinin, yetkili faaliyetlerin ve bir risk ifşa beyanının kamuya açıklanmasını gerektirir. Kısım VI, içeriden bilgiye sahip kişi listelerini ve yönetim kurulu ile personel pozisyonlarının ifşasını gerektirir. Kısım VII, kendi hesabına işlem yapmayı yasaklar; bu da listelediği token'larda sessizce pozisyon biriktiren bir launchpad'i dışarıda bırakır. Bunların hiçbiri DIFC hukuku değildir; merkezin içinde bunun yerine DFSA rejimi geçerlidir.

Bankalar ve ödeme ortakları, bir token ihracını varsayılan olarak gelişmiş durum tespiti (enhanced due diligence) vakası olarak ele alır; çünkü abonelik fonları, token henüz oluşmadan halktan ihraççıya aktarılır. Bu fonları kimin, hangi hesapta ve hangi lisans kapsamında tuttuğu bir banka veya acquirer'ın sorduğu ilk sorudur ve cevap, işletmenin VARA'ya veya DFSA'ya yapacağını bildirdiği şeyle birebir örtüşmelidir. Kanunun bir kuruluş gerektirdiği her durumda fonlar, lisanslı bir kurumda ayrılmış müşteri hesaplarında tutulmalıdır; müşteri fonlarını kendi işletme hesabında tutan bir ihraççı veya launchpad, bir bankanın çabucak fark edeceği bir sorundur.

Velarozone'un kurumsal bankacılık hazırlığı ve fon kaynağı çalışması, bir uyumluluk ekibinin gerçekte okuduğu şeyin sunum dosyası değil bu dosya olması nedeniyle var olmaktadır.

Tek bir kuruluş ücreti ödenmeden önce kuruluşun maliyetini dört değişken belirler: işletmenin hangi faaliyet modelini yürüttüğü; ihraç eden kuruluşun faaliyet şirketine göre nerede konumlandığı; dağıtımın halka açık, özel veya kısıtlı olup olmadığı; ve hazine, hak ediş (vesting) ile ihraç sonrası yönetişimin tek seferlik bir olay yerine süregelen yetkili bir faaliyet oluşturup oluşturmadığı.

VARA'nın zorunlu Company Rulebook'u ve Compliance and Risk Management Rulebook'u, Issuance Rulebook'un üzerine ek olarak uygulanır; en düşük kuruluş fiyatı etrafında kurulan bir yapının yetkili kurumun (ve ardından bankanın) beklentisiyle nadiren örtüşmesinin nedeni budur. Saklama, alım satım işlemi ve ihracı tek bir şirkette birleştirmek, sermaye ve yönetişim gerekliliklerini ortalamak yerine çoğaltma eğilimindedir; bir kripto borsası kuruluşu veya kripto piyasa yapıcılığı lisansının genellikle ihraççıdan ayrı olmasının, ona eklenen bir unsur olmamasının nedenlerinden biri de budur. Birden fazla kurucu, yurt dışı bir hazine kuruluşu veya dış yatırımcılar, lisansın kendisi kadar ortaklık yapılandırması ilgisi gerektirir.

Kuruluş ücretlerini karşılaştırmak asıl noktayı gözden kaçırır. Önemli olan tutulan sermaye, zorunlu işe alımlar, izin verilen fonksiyonlar ve bankacılık gerçekleridir. Maliyet katmanlar halinde oluşur ve Velarozone'un kendi hizmet bedeli sözleşme mektubunda kalem kalem belirtilir; bkz. Velarozone nasıl çalışır.