Bakanlık Kararı 84 uyarınca kimlerin denetim gerektiren mali tablolar sunması gerektiği

2025 tarihli Bakanlar Kararı'nın 2. Maddesi, üç yükümlülüğü belirlemektedir ve bunların biri olarak bir kural olarak değil, her biri farklı nedenlerden farklı kişilere bağlandığından üç olarak okunması gerekmektedir.

2025 tarihli Bakanlar Kararı No. 84, 2023 tarihli Bakanlar Kararı No. 82'yi yürürlükten kaldırmıştır; bu karar, yalnızca 1 Ocak 2025'ten önce başlayan vergi dönemleri için geçerli olmaya devam etmektedir. Yeni metin uyarınca, 2. Maddenin 2. fıkrasındaki vergi grubu yükümlülüğü herhangi bir gelir koşulu taşımamaktadır: bir vergi grubu denetimden geçmiş özel amaçlı mali tablolar hazırlar, bu kadar.

Bu, küçük bir grup için maddi olarak farklı bir konumdur. Vergi grubu oluşturmaya karar veren iki veya üç mütevazı şirket, genellikle tek bir beyannamenin idari basitliği için; şimdi 50 milyon AED'nin altında bir bağımsız şirketin karşılaşmadığı bir denetim gerekliliğiyle karşı karşıya kalmaktadır. Grubu oluşturmanın değip değmediği, bu şartlarla yeniden sorulması gereken bir sorudur.

"Özel amaçlı" bu cümlede de gerçek bir işlev görmektedir. Bunlar sıradan konsolide finansal tablolar değildir; biçim, prosedürler ve kurallar Federal Vergi Otoritesi tarafından belirtilmiştir ve daha önce biri yapılmamış bir denetçiye, ne istendiğini belirlemek için zaman tanınması gerekecektir.

Denetim yükümlülüğü, bir Nitelikli Ücretsiz Bölge Kişisi olan Article 2(1)(b)'ye bağlıdır; bu, koşulları olan bir kurumsal vergi statüsüdür, bir şirketin kayıtlı olduğu yerin tanımı değildir. Ücretsiz bölge şirketi QFZP koşullarını karşılamıyorsa, adresiyle denetim gerekliliğine tabi tutulmaz; herhangi başka bir vergilendirilebilir kişi gibi muamele görür ve AED 50.000.000 eşiğine karşı test edilir.

Pratikte bu iki yönlüdür. Eşik değerinin oldukça altında kalan free zone şirketleri çoğu zaman ihtiyaç duymadıkları bir denetimi talep ederler, çünkü lisanslama otoritesi bir denetim raporu ister ve vergi yükümlülüğünün de aynı yükümlülük olduğunu varsayarlar. Diğerleri, nitelikli gelir üzerindeki %0 oranına güveniyor olsalar bile, statüsünün kendisinin zorunlu kıldığı denetimden geçmiş mali tabloları asla üretmezler.

Karar, 1 Ocak 2025'ten itibaren başlayan vergi dönemleri için geçerlidir, bu nedenle ilk etkilenen dönem tamamen mali yılınıza bağlıdır, herhangi bir ulusal tarihe değil. Beyanname son tarihi, vergi döneminin sonundan itibaren dokuz aydır.

Buradaki hata modeli öngörülebilir ve pahalıdır. Bir işletme yedinci ayda denetim raporlarına ihtiyaç duyduğunu tespit eder, bir denetçi atar ve ardından kalan süreyi belirli bir standartta tutulmamış bir yıl kayıtlarını yeniden yapılandırmakla harcar. Denetim ücreti bu maliyetin daha küçük kısmını oluşturur; daha büyük kısım ise yürütülen iç zaman ve geç başvuru yapma riskidir.

Bu döngünün sorunsuz geçtiği işletmeler, muhasebe kayıtlarının bir denetçinin çalışabileceği bir standartta olduğu işletmelerdir - aylık uzlaştırmalar yapılmış, işlemlere karşılık gelen destekleyici belgeler dosyalanmış, ilişkili taraf bakiyeleri beklenmedik şekilde değil, kabul edilmiştir. Bunların hiçbiri aslen bir denetim gereksinimi değildir. Denetimi ucuz kılan budur.